Chaotic Soul

Stara nowa Madzia ;)

Madzia — Mon, 26 Dec 2011 18:54:09 +0000

Fajnie jest czasem zobaczyć stare miejsca, stare sytuacje, powspominać jakim było się człowiekiem. Czytanie własnego bloga o… w sumie to już po północy i nagłe olśnienie ‘dzisiaj przecież są urodziny J’.

No tak… Można powiedzieć, że sporo się zmieniło. Nie wiadomo od czego zacząć. Z jednej strony trudno jest opisać wszystko co zdarzyło się od dłuższego czasu, z drugiej – pisząc codziennie umykają nam sprawy istotne, tak na prawdę dla nas samych najważniejsze. Chyba, że sami nie chcemy ich wyjawić, a to już inna bajka.

Hm… Trzeba jakoś zacząć od nowa. Po poprzednim poście można się było jedynie dowiedzieć paru istotnych informacji, które nadal się zgadzają. Skończyłam 18 lat, powinnam czuć się dorosła – a przynajmniej poważna. Hm… To nie jest tak jak wszyscy myślą, że coś zmienia się po ukończeniu tego ‘magicznego’ progu 18tu lat. Dla mnie nie zmieniło się nic, prócz tego że mam dowód i mogłam zrobić prawko. Właśnie… prawko. W sumie nigdy nie powinnam go zrobić. A raczej – nie chciałam. Zdecydowałam się 5 minut przed kursem za namową brata i taty. Taaaak, mogę teraz powiedzieć, że im za to dziękuję, a wszystkim którzy boją się wsiadać do auta czy zdawać egzaminu na prawko – ludzie ! nie ma fajniejszej rzeczy. Po kolei… Prawko wpłynęło na moje wakacje, które wyglądały tak, że jeździłam sobie z tatą jako jego kierowca po Polsce, a raczej jej południowo – wschodniej części. Oprócz tego… byłam sobie z rodzicami nad morzem i dwa razy w moim ukochanym Krakowie (tak, mogę powiedzieć że kocham to miasto – bo czy ono nie jest urocze? dobra, do rzeczy, nie o tym mowa). Po skończonych wakacjach… no tak… klasa maturalna. Wybieranie tematu na pracę z polskiego, pisanie deklaracji maturalnej, pisanie próbnych matur itd itd. (tak po krótce opowiedziane)

Hm… Zapomniałam opisać 5 punktu z poprzedniego mojego posta. Tak na prawdę najważniejszego w moim obecnym życiu. 30 Seconds to Mars. Mimo iż nie słucham ich jakoś bardzo długo – pokochałam tą muzykę całym swoim sercem. Po prostu to czuje, czy się to komuś podoba, czy nie. Poznałam także dzięki temu wspaniałych ludzi – Echelon. Jedni mogą powiedzieć, że to fani zespołu. Sam Echelon, jak i członkowie zespołu twierdzą, że jesteśmy rodziną. Tak – chcę w to wierzyć – WE ARE THE FUCKIN FAMILY ! O tym zespole na blogu usłyszycie jeszcze nie raz, więc nie będę przytaczać jego historii – kto ma wiedzieć ten wie o co chodzi. Najważniejsze jest to, że zyskałam wspaniałych przyjaciół i że mogłam ich 8 listopada zobaczyć na żywo w Atlas Arenie – a to przeżycie zalicza się do tych, które trudno opisać słowami.
btw. Jared ma dzisiaj urodziny, więc:
Happy b-day Jay, I only want to say that we love you so much. I hope you’ll back SOON.

No warning sign, no alibi
We faded faster than the speed of light
Took our chance, crashed and burned
No we’ll never ever learn

I fell apart, but got back up again
And then I fell apart, but got back up again yeah

We both could see, crystal clear
That the inevitable end was near
Made our choice, a trial by fire
To battle is the only way we feel alive

I fell apart, but got back up again
And then I fell apart, but got back up again
And then I fell apart, but got back up again

Way-oh [x6]

So here we are, the witching hour
The quickest tongue to divide and devour
Divide and devour
If I could end the quest for fire
For truth, for love, for my desire
My desire

And I fell apart, but got back up again

Way-oh [x8]

I fell apart [x4]
I fell apart but got back up again

- 30 Seconds to Mars ‘Alibi’

Co nowego teraz? Prócz tego, że miłość do Marsów się nie zmienia. A przepraszam! Jest coraz większa ! (czy to nie wjeżdża już na jakąś obsesję? uh…) Uwielbiam bransoletki. Bransoletki w każdej postaci – takiej zakupionej srebrnej, rzemykowej, jak i robione ręcznie.
Ponadto… Rysuje! Tak… Znów rysuję. Tym razem dla własnej przyjemności i własnego rozwoju. Ale nie, nie mam tyle samozaparcia żeby być jedyną osobą, która mnie do tego nakłoniła. Dlatego dziękuję Ci Zuzia, że tamtego wieczoru, gdy ujrzałam wstawiony przez Twoją siostrę rysunek Jareda z neon night na Echelonową grupę jakiś piorun mnie trafił (a może jednak nazwać to po imieniu?) chęć narysowania czegoś równie… spektakularnego! (tak to dobre słowo) W sumie… Tak się poznałyśmy. Więc dziękuję Ci za to i za ciągłe wspieranie mnie, wysłuchiwania mojego ciągłego marudzenia, nauczenia mnie rysowania włosów. Dobra koniec tego dobrego, bo znów będzie płaczing ^^ Dziękuję i uwielbiam Cię :*

a tak btw. tutaj znajdziecie moje dotychczasowe prace >>http://mmkrys.deviantart.com/<< (link również obecny po lewej stronie bloga :P )

Jako, że kończą się już święta… Chcę Wam życzyć Wesołych Świąt-po-Świętach :P
See you SOON (ah, będę tego nadużywać!)

http://www.30stm.com.pl/

Madzia — Fri, 08 Jul 2011 13:29:02 +0000

—————————————————————————————————————————-

http://www.30stm.com.pl/
Zapraszam na nową stronę poświęconą zespołowi 30 Seconds to Mars stworzonej przeze mnie i koleżankę z Łodzi. Zapraszamy na portal oraz na forum. Miłego udzielania się i czytania przede wszystkim ;) (rejestracja nic nie kosztuje ^^)

—————————————————————————————————————————-

Dawno nie pisałam… Więc tak szybciorem
1. 18 skończone
2. prawko zdane
3. do maturalnej klasy zdała
4. wakacje zaczęte
5. słucha namiętnie 30 Seconds to Mars
6. stworzyła z koleżanką portal i forum o zespole 30stm, gdzie serdecznie zaprasza wszystkich podzielających swoją miłość do 30stm ;)

Święta :)

Madzia — Thu, 21 Apr 2011 12:41:34 +0000

Wreszcie oficjalnie wolne! 6 dni wolnego, 3 dni szkoły, 9 dni wolnego – prawda, że ładnie brzmi? Takie “zbiegi okoliczności” lubię. Jeszcze tylko załatwić parę rzeczy i można wypoczywać ;)

Z okazji zbliżających się świąt Wielkiejnocy, pragnę życzyć wam wszystkiego co zapragniecie, wesołego i bogatego zająca, smacznego jajka i mokrego poniedziałku ;)

Okrągła rocznica ^^

Madzia — Wed, 09 Feb 2011 15:22:42 +0000

Wzięłam się za mojego bloga (wreszcie!) i usuwam zbędny spam, który widniał w komentarzach. Wgrałam jeszcze jedną wtyczkę do usuwania tego… czegoś, bo inaczej tego nazwać nie można. Szkoda tylko, że nie zauważyłam, że poprzedni wgrany program nie był po prostu aktywowany. To straszny widok: same systemy komputerowe, preparaty na odchudzanie lub też jakieś inne już obcojęzyczne boty. A i jeszcze jakieś last minute do Egiptu, czy gdziekolwiek. Nie dziękuję nie skorzystam. Mam nadzieje, że te wszystkie zabezpieczenia zaczną już działać, a ja nie będę miała z tym więcej roboty. Od rana to ustawiam i pisze notatkę (bo w sumie lepsze są dłuższe notatki gdzie coś się dzieje). W przerwie obejrzałam film o powstaniu facebooka – The social network (polecam gorąco!!)

Spam… spam… i jeszcze jeden spam… jeszcze trochę spamu…. ło matko!

Nie zdawałam sobie sprawy, że poprzedni post był setnym napisanym na tym blogu (a ten jest setnym napisanym przeze mnie, bo przypomnę, że jeden nie był mój). I z tego co widnieje obok – blog działa od września ’08. Chciałoby się krzyknąć: WOW! albo coś w rodzaju: dzięki, że jesteście, o ile w ogóle jesteście. Ale z drugiej strony przez tak długi czas 100 postów to bardzo mało. No, ale trzeba przyznać, że był czas, że nie pisałam w ogóle. Od tego czasu bardzo się zmieniłam, nie chce już wspominać o tym, że na początku istnienia tej strony nie było takiego posta, który nie byłby o szkole. Po drugie, staram się pisać trochę… dojrzalej, o ile mi to wychodzi :D Zawsze chciałam pisać tak jak inni, coś w stylu mojego ostatniego posta, o wszystkim i o niczym, ale mądrze brzmiące. Po 100 poście zmieniłam również nazwę strony z Meadows of Heaven na Chaotic Soul – ten tytuł jakoś bardziej mi w duszy gra (chociaż ostatnio w duszy gra mi happysad ^^ a teraźniejsza nazwa nie ma nic wspólnego z muzyką). No i najważniejsze, na co na pewno zwróciliście uwagę, mój blog z okazji 100 posta dostał nowy wygląd (jeszcze muszę nad nim troszeczkę popracować ze szczegółami) ;)

happysad – ciało i rozum
nie wiem nie mam recepty na szczęście
nie wiem ni licencji na inteligencję
wszystkie pytania bez odpowiedzi znam
i wszystkie pytania te na które każda odpowiedź jest zła
nie wiem nie mam recepty na szczęście
nie wiem ni licencji na inteligencję
nie mam lekarstwa na strach
a na optymizm rzadko mnie stać
nie ogarniam siebie sam

ciało i rozum w permanentnej niezgodzie
ciało i rozum w permanentnej niezgodzie
wiecznie przeciwko sobie
wiecznie jak armie wrogie

nie wiem pewnie grozi mi zapomnienie
nie wiem pewnie grozi mi zapomnienie
nie wiem nie rzucam kamieniem
nie wiem nie targam się w rzemienie
traktuję to ciepłym strumieniem

ciało i rozum w permanentnej niezgodzie
ciało i rozum w permanentnej niezgodzie
wiecznie przeciwko sobie
wiecznie jak armie wrogie

Jakby nie było to uroczystość dla mojej strony, a jak uroczystość to i życzenia się należą :) Przede wszystkim, życzę Tobie i sobie w sumie też mój kochany blogu bardzo dużo czytelników, ale nie takich zwyczajnych, lecz takich którzy zrozumieją, skomentują i będą się na Twój widok lub samo Twoje wspomnienie po prostu uśmiechać. Życzę Ci również jeszcze bardzo dużo chwil spędzonych ze mną, a obiecuję, że nie zaniedbam Cię, będę na Tobie pisać coraz więcej i mam nadzieje coraz mądrzej… Dobrze, dosyć tych czułości… Gdzie tort?

PS. nie powiedziane, że jeszcze dziś czegoś nie napisze ;P

Pozdrawiam Was i mam nadzieje, że jeszcze nie znudziliście się moimi postami ;) przygotujcie się na dalsze ^^

Wasza Madzia

Drugi post dzisiaj, tym razem prawdziwa sardynka

Madzia — Tue, 08 Feb 2011 12:13:16 +0000

Czasami ludzie brną zbyt daleko w początkowo błahe sytuacje. Z biegiem czasu niestety te zbyt proste jak się okazuje rzeczy przeradzają się w coś skomplikowanego. I to nie tylko dlatego, że ktoś coś zrobił, powiedział, skłamał, ale też dlatego, że sam się w tym wszystkim zgubił. Dlaczego ludzie w dzisiejszych czasach mają manie “użalania się nad sobą”? To przechodzi powoli w pewnego rodzaju uzależnienie. Czemu po prostu nie potrafią cieszyć się, że coś w końcu się udało, a zauważają jedynie swoje błędy, wady czy ubytki w swoim umyśle i inteligencji. Zamiast powiedzieć, że szklanka jest do połowy pełna, mówią że jest do połowy pusta. Zastanawiam się tylko, czy tak jest łatwiej? Mówić, że “jestem brzydka, głupia i do niczego się nie nadaje”… Nie… Jesteś ładna, ale trochę trzeba popracować nad Twoim wyglądem. Głupia? Wierz mi, są głupsi od Ciebie. Do niczego się nie nadajesz? Nie wierze… Umiesz rysować, chociaż nie zdajesz sobie z tego sprawy. Kochasz tworzyć (i nie mówię tu o głupim tekście na bloga, którego i tak pewnie nikt nie przeczyta), kochasz grafikę, kochasz przebywać w towarzystwie - to co robisz, robisz przede wszystkim dla siebie. Ale przede wszystkim: jesteś dobrą osobą, lubisz pomagać innym, masz dobre serce. No właśnie… Ale czy nie za bardzo miękkie? Ktoś kiedyś powiedział, że aby mieć miękkie serce, trzeba mieć twardą d***. Niektórzy widząc, jak bardzo jesteś dobrym człowiekiem, postanawiają, może nawet nieświadomie, Cię wykorzystać. Ale z drugiej strony, czy będąc dobrym człowiekiem, należy badać każdą spotkaną przez siebie osobę pod tym kątem? “Czy ona aby nie chce mnie naciągnąć” – nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Może niektórzy są zbyt naiwni? Może trzeba odpuścić, nie starać się o tą drugą osobę? Co się dzieje z człowiekiem, który chce zaimponować drugiej osobie, chociaż już dawno o niej nie myśli i nie zwraca na nią uwagi. Dlaczego kiedy komuś na kimś zależy, nie umie z nim rozmawiać, następnie zdaje sobie sprawę, że był niemądry, daje sobie spokój… po kilku tygodniach to niestety wraca, ale coś się zmienia. Umiesz nagle rozmawiać z tą osobą, ale za późno… Ona stała Ci się obojętna, nie wykorzystałeś swojej szansy, za późno (choć nie zawsze musi tak być). Trochę zjechałam z tematu. Wracając do użalania się nad sobą, wystarczy porozmawiać z kimś mądrzejszym od siebie, a powie Ci, że nie warto. Dziękuje właśnie takim osobom, które powiedziały, że nie warto. Wiele ludzi boi się otwarcie krytykować innych, czując do nich jednocześnie sympatie. Szanuje jednak tych, którzy mimo tego, potrafią napisać lub powiedzieć mi prosto w twarz, że coś jest nie tak, że muszę coś zmienić. Takie osoby dają mi siłę i jeżeli nawet o tym nie wiedzą są dla mnie wielkim wsparciem. Nie będę tutaj pisać podziękowań na pół strony, powiem jedynie: DZIĘKUJĘ, bo to się tej osobie należy. A ja kolejny raz obiecuje sobie: nie użalać się nad sobą.

znów

Madzia — Tue, 08 Feb 2011 11:39:51 +0000

Tytuł bloga zmieniony na CHAOTIC SOUL.

Znowu to miejsce zostało przeze mnie opuszczone na trochę dłużej. Nie mam zamiaru się tłumaczyć… Ważne, że teraz znalazłam trochę czasu, żeby się wyżyć na klawiaturze, chociaż nie bardzo mam na to siły… Znowu to wredne grypsko się do mnie przypałętało (czy cokolwiek to jest). A taka ładna pogoda się zrobiła za oknem (mówie o słońcu !!)

Btw, dla wtajemniczonych: pochwalcie mnie, nikogo nie zabiłam podczas pierwszej lekcji xD tak, wiem dużo zmian, nie chce mi się o nich opowiadać, niektórzy wiedzą o co chodzi ;P

Czy ktoś może mi pomóc zwalczyć spam pojawiający się w komentarzach na tej stronie? Błagam ! Przez to coś człowiek nie ma przyjemności w pisaniu czegokolwiek !

PS. mamo, sto lat !

Rock

Madzia — Sat, 30 Oct 2010 20:13:29 +0000

Dziękuje osobom, które przyczyniły się do słuchania przeze mnie rocka xD Jesteście boscy…. Dla niedoinformowanych: tak ! nawróciłam się xD

Trzy piosenki, jeszcze z dzieciństwa:
No Doubt – Don’t speak
Nickelback – How you remind me
Nirvana – Smells like teen spirit

Pozdrowienia !

Jesień

Madzia — Mon, 13 Sep 2010 16:44:33 +0000

Jesień zapukała do moich drzwi, a wraz z nią przeziębienie. Tak sobie właśnie leże pod kocykiem, z laptopem na kolanach, obłożona książkami i wszelkimi zeszytami od matematyki i co najważniejsze z paczkami chusteczek, które idą jedna za drugą. Zastanawia mnie tylko fakt po co człowiekowi z katarem zapachowe chusteczki? Nie ważne. Z drugiej strony: czuje się chora, ale chora do końca nie jestem – kontaktuje, powiedziałabym nawet, że jestem zdolna do myślenia, co w perspektywie jutrzejszego sprawdzianu jest dobrym objawem – jak na razie. Przeglądam strony bezmyślnie, rozmawiam ostatnio tylko z jedną osobą (no może z tą jedną najwięcej) – przy okazji, pozdrowienia dla Ciebie Domi :* w sumie jestem jakby… bez życia w środku. Może mi to minie wraz z jesienią…

Magdalena Krysiak

Zmiana, przemyślenie.

Madzia — Sat, 04 Sep 2010 17:55:01 +0000

Często mam ochotę zacząć tego bloga zupełnie od początku, wykasować wszystkie stare posty, może zapomnieć. Patrząc z jaką łatwością ludzie piszą o swoim życiu, bez żadnych barier mam żal do samej siebie – niestety Bóg nie dał mi takiego daru. Z drugiej jednak strony patrząc na te wszystkie posty myślę o czasie jaki spędziłam nad pisaniem. Jednak trochę tego było, może nawet mam do niektórych sentyment… Swoją drogą pisanie na blogu kształtuje nasz język, nasz własny, odmienny styl. Mam nadzieje, że dorosłam już na tyle, żeby coś zmienić, pisać po ludzku, o swoich przemyśleniach, wadach, czasem zaletach. Chce dzielić się zarówno tymi pozytywnymi jak i negatywnymi chwilami mojego życia. Miejmy nadzieje, że uda mi się w jakimś stopniu nadrobić te wszystkie puste jak dotąd posty.

Pozdrawiam
Magdalena K.

Holiday ! ! !

Madzia — Mon, 28 Jun 2010 07:51:53 +0000

Oj, trochę zaniedbałam bloga. Ale nie wypominając tu nikomu – nie ja jedna ! Po roku “nauki” ta dam – wakacje. Bardzo szybko zleciało, a szkoda – jestem za wprowadzeniem co najmniej czteroletniego liceum, przecież dopiero co poznałam ludzi, a już muszę się z nimi żegnać na… 2 miesiące. Nie żebym miała coś przeciwko wakacjom ^^
Plany na wakacje? Raczej żadne, oprócz przeczytania opuszczonych przeze mnie książek (w końcu uda mi się oddać), wyjechania na dwa tygodnie nad morze, parę pikników, ogródek, nuda, no i znajomi ^^
Cóż mogę dodać, opuściłam fora i na razie jest mi z tym dobrze, ograniczę trochę komputer, będzie jeszcze lepiej ;D

Słonecznych wakacji Wam życzę !!