Chaotic Soul

Jeszcze tylko tydzień do ferii… Siedzę sobie teraz tak po ciemku z komputerkiem i rozmyślam nad wszystkim… Dziś pomogłam chyba wielu osobom… Mam przynajmniej taką nadzieję. Poza tym… rozmyślam co by było gdyby…. np. gdybym nie spotkała tych najbliższych mi teraz osób… Jaką bym była osobą…

Od jakiegoś czasu miewam takie dni… że chce się odseparować od ludzi. Po prostu mam wszystkich naokoło dość (prócz właśnie tych najbliższych – chyba, że mam na prawdę zły dzień – ale wtedy? oni potrafią poprawić mi skutecznie humor). Dlatego dziękuję za wszystko Karolci, Ice, Ani, ladybird i Beatce za to, że są. Tym pierwszym dwóm za to, że nigdy mnie nie opuszczają, trzymają się ze mną skutecznie i potrafią poprawić mi humor – z nimi nigdy się nie nudzę, ciągle się śmieję :) Ani? Za to, że mogę z nią pogadać… o której chce i o czym chcę i mogę oczekiwać rady, która na prawdę mi się do czegoś przyda – no i ta pomoc ogólna, poleganie na sobie :) ladybird? mimo, że nie poświęcamy sobie teraz aż tak dużo czasu, dziękuję za to, że jest i wierzę, że gdzieś tam w duchu trzyma za mnie kciuki we wszystkim co czynię, no i za to “otworzyłaś mnie jak puszke z sardynkami” :) Beatka… mimo, że nie widziałam jej wieki, ani też z nią nie gadałam, ciąglę o niej myślę – co u niej i poniekąd czekam na spotkanie i za to, że uświadomiła mi parę ładnych rzeczy w życiu. Jeszcze raz dzięki dziewczyny – bez was miałabym zupełnie inne życie :)
I jeżeli mi ktoś powie teraz, że liceum nie odmienia, to wrzucę tę waszą opinię między bajki… bo taka prawda jest, że w liceum życie dopiero nabiera sensu… A przyjaźnie, które trwają w czasie liceum będą niezastąpione i będą trwać na wieki (a przynajmniej zostaną zapamiętane).

:*
Madzia